:+:Im'POSSIBLE:+:My Xoul My Xiah,그대 위로 떠오른 태양만큼눈이 부신 이 가슴으로[Rain in my heart]

ไปงานมา เบลอจัดจำวันผิดคิดว่าเป็นคอมมิคเอ็กซ์โปร......=____=""""

หวิดได้ไปตึกฐานแล้วเชียว.............อะไรมันจะบ้าปานนั้นวะ ตัวตรู.....

สรุปของของTOA.........เกลี้ยงแล้วนะครับ.......ภาพเมื่อวานกลายเป็นพาสเซ็นเท้นส์ไปแล้ว...

แค่2คนแรก ม๊าเหมียวกะฝ่าเกล กวาดเรียบ ชนิดคนอื่นไม่ทันได้แตะ (/เหวอ...)

Lamentoก็หมด ตอนนี้เหลือแต่ Bleach ,XXXholic,Code gess,NarutoFMA อย่างละชิ้นสองชิ้น เหวที่ว่าแน่ๆ สิบกว่าชิ้น สูญแล้ว เฮฮฮ ใครอยากดูอยากได้ก็ไปเจอกันในงานนะครับ

งานนี้ค่อนข้างไม่มีอะไรมาก จวกฟิกเกอร์พี่น้องจากพี่นัทราคาถูกมาได้ตัวนึง เข็มกลัดกบนิดหน่อยแล้วก็จบที่เหลือเป็นการสโตรคเหวทั้งสิ้น.....

ว่าแล้วก็แปะรูป

ซับนรกกลับมาอีกครั้ง................

ไม่ทันดิส กลายเป็นน้องเมดไปแล้ว (ชุดรวยฮะเริ่ด+ถูก กริ้วววว)

แว่วเสียงของ(ชำร่วย)ฟรี......

P:ไม่เป็นไรตูเคะก็ได้

S: เฮ้ย!!!!!!!

ขำรูปนี้ที่สุด......ขอตรูเสียชีวิต

เอ่อ.....มันก็อยู่ในนั้นละครับ.....

หมดสำหรับรูป

โซนข้างล่างนี่จะขอบ่นนิดนึงนะครับ ใครไม่อยากเครียดก็ข้ามไปได้เลย

เบื่อกันไหมครับฟังผมบ่น.......ผมก็เบื่อครับ

ยิ่งเรื่องเดิมๆไม่จบไม่สิ้น เรื่อง"มารยาท"

ทำไมครับพอเรียนสูงหน่อยหลงลืมวิชาสมัยเด็กสมัยม.ปลายกันหรือไง

อันนี้ผมไม่ขอว่าแรงละกันเดี๋ยวจะปะทุ ไงๆก็ครั้งแรก พอให้อภัย

คือขอโทษนะครับ ...... ของซื้อของขาย

จู่ๆมาขอดู มาขออ่าน

พอพูดเล่นว่าเก็บเงินค่าอ่าน ก็ตอบกลับเทียบค่าเงินเท่าต้นทุน

อ่ะโห........... ขอโทษอีกทีนะครับ ผมหอบของข้ามน้ำข้ามทะเลมา เดินจนกระดูกตีนปูด

ถึงผมจะพูดเล่นแต่ถ้าถามจริงว่าเอาไหมคงไม่ คุ้มไหมละนั่น ฮึ?

อีกอย่างของก็เห็นอยู่ว่าแพ็คใส่ซองอย่างดี คุณจะมาขอให้ผมแกะออกมาให้คุณอ่านฟรี แล้วก็เก็บหรือครับ? อย่างนั้นผมก็ตายสิ เหนื่อยตายเหนื่อยฟรีแถมชำรุดอีก

แล้วอย่ามาทำท่าขอร้องแบบตูต้องได้ .......

We are not that friend .........."เราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั้น"

รึต่อให้คนสนิทจริงๆผมยังต้องคิด

เดินมารอบแรกผมก็คิดว่าขำๆเล่น แต่แค่แปลบเดียวคุณกลับมาพร้อมเพื่อนอีกรอบ มาเพื่อ...ขอดู

อันนี้ผมคงไม่ขำละครับ ไม่ใช่หน่วยบริการ ไม่ใช่ประกันชีวิตครับจะได้พร้อมเสิร์ฟให้ทุกอย่าง

การศึกษาสูงกว่าผม ลองไตร่ตรองนิดนึงครับ ว่าถ้าเป็นตัวคุณเองเป็นผม แล้วผมเป็นคุณ ผมไปขอดูบ้าง คุณก็คงไม่ขำ

ไอ้ความเฮฮาที่มีมาพอเจออย่างนี้มันก็มีหมดศรัทธากันบ้างล่ะครับ

แต่ถ้าคุณรู้ตัวแล้วมีอะไรจะแย้งก็แย้งมาได้ครับ ผมไม่ว่า

บางทีผมก็อาจจะผิด หรือผิดทั้งคู่ หรือยังไง ความคิดมันไม่แน่นอน

แต่ถ้าคุณถามมาผมก็จะตอบให้

ก็แค่นี้ล่ะครับ คงไม่บ่นไม่พล่ามอะไรมากกว่านี้ให้ระคายหู ถ้าคุณเคืองใจขัดใจไม่ชอบจะเลิกคุยกับผมก็ตามสบาย ผมไม่ห้ามผมไม่ขัด

คุณเลือกเอง ไม่เกี่ยวกับผม ชีวิตคุณ

แต่คนอื่นๆก็เหมือนกัน สำหรับการฝากของ อันนี้ไม่ได้เจาะจงว่าใคร

เพียงแต่บอกไว้จะได้ทำความเข้าใจและไม่เข้าใจผิดกัน

ลักษณะการฝากของที่ไม่ดีโดยหลักๆ

1. ฉันต้องได้

กรุณาคิดเผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ด้วย ถ้าของหมด ของไม่พอ ของชำรุด คนที่ซื้อจะทำอย่างไร พอไม่ได้ขึ้นมาก็โวยวายก็พาลก็ด่าใส่

พึงจำไว้นิดนึงนะครับ ว่า ตั๋วกู เงินกู เวลากู ความสุขกู

ทำไมกูต้องมาทำอะไรให้มึงขนาดนั้น? สนิทไม่สนิทไม่เกี่ยว ถ้าคบกันเพราะสิ่งของ ก็ไม่ต้องคบ สันดานเสีย

2.ฟิกเงิน

อันนี้ปัญหาสำคัญ

เข้าใจว่าทุกคนอยากได้ของดี แต่ถูก .........ปัญหาคือของพรรค์นั้นมันไม่มี มันหายาก ต่อให้มือสอง แต่ของดีมันก็ยังราคาไม่ตกเท่าไหร่เลย แต่ดันกำหนดมาว่าเฮ้ย กูอยากได้ของเกรดนี้ว่ะ แต่งบกูให้มึงแค่นี้ ....

อีกครั้งครับ เงินกู ตั๋วกู เวลากู ความสุขกู ........ทำไมกูต้องมาเฉือนเนื้อให้มึงด้วย ในเมื่อเพื่อสิ่งของที่มึงชอบมึงยังไม่ทุ่มเลย

เออถ้าบอกว่าเฮ้ยขอของชิ้นเนี้ยแต่ไม่ฟิกราคาว่ะ ได้มาค่อยว่ากัน นั่นค่อยคุยได้ ขนาดพี่น้องเรื่องเงินเรื่องทองยังตีกันตาย ประสาอะไรกับคนอื่น เลือดเนื้อเดียวกันรึก็ปล่าว พอดีล่ะ เกิดเรื่องใหญ่เรื่องโตโดยใช่เหตุ

3.เท่าต้นทุน

คล้ายๆข้อบน คือดูราคามาพร้อมสรรพ เอาเงินมาให้พอดีเป๊ะ.......

ขอโทษนะครับ ไอ้คนหาน่ะมันต้อง"หา"ให้คุณจริงๆ มันไม่มีหรอกว่าร้านแรก "เฮ้ยเจอแล้ว ...เฮงว่ะ" เหนื่อยนะครับ เหนื่อยปางตาย อย่าคิดว่ามันหากันง่ายๆ บางทีสองทีแรกไม่เจอต้องถ่อไปที่สุดท้าย เจอแล้วแทบจะร้องไห้ อารมณ์เหมือนบรรลุภารกิจเพราะมันไกลมันเหนื่อย! เพราะงั้นถ้ามีใจให้กัน ก็ให้โอกาสคนรับฝากคิดเรทบ้าง มันคงไม่บ้าคิดไปคูณ2เท่าตัวแบบตามร้านหรอก แบบนั้นไม่ต้องฝากสั่งร้านเอาก็เท่ากัน

ของก็ของแรร์ ถ้าคุณไม่ถูกใจของที่ผมหามาให้และเสิร์ฟให้ด้วยราคาถูกสุดตีน...ก็เชิญบินไปซื้อเองครับ

ทั้งนี้ทั้งนั้นลองคิดว่าเป็นตัวคุณเอง เพื่อนคุณฝากซื้อโดซักสิบกว่าเล่ม คุณจะแบกมาให้มันฟรีๆ? จริงครับว่าเพื่อนกัน แต่อย่างที่บอก เรื่องเงินเรื่องทองไม่เข้าใครออกใคร ตีกันตายเพราะเรื่องนี้

ถ้าใครใจแคบก็อย่าเลยครับ อย่าคิดแม้แต่จะเอาไปพูดให้เพื่อนลำบากใจผมคิดแค่พอทำทุนกลับไปโมเอะต่อ ไม่ได้เอากำไรบ้าอย่างที่คิด ถ้าผมเอาจริงผมไปฝากร้านขายแพงๆดีกว่าไหม ของแรร์ยังไงก็ขายออกแถมแพง

นี่เอามาให้โมเอะกันหรอก เพราะงั้นไอ้พวกที่มาด่ามาว่า ไม่พอใจ

"บินไปเองสิวะ กูจิกหัวให้มึงมาซื้อเหรอ!!"

4.ขอฟรี

อืม.... อันนี้คงไม่ต้องพูดก็คงรู้ อย่ามาอ้างว่าเพื่อนกันให้ไม่ได้เหรอ

"เพื่อนกัน แต่เงินกู" กูก็คนต้องกินต้องใช้ต้องโมเอะเหมือนกัน จะให้มาเศรษฐีเจ้าบุญทุ่มหยิบยกของให้ รอไปก่อน รอให้เป็นจริงๆแล้วจะบริจาคให้

บ้ารึปล่าว......เออ ขอแสกนไม่ต่างกันแต่ก็พอเข้าใจ สนิทกันจริงๆก็พอแบ่งแชร์ความโมเอะกันได้ แต่เฮ้ยนี่ไม่รู้จัก หรือรู้จักน้อย แต่มาตู่ทำเหมือนเราสนิทกันโคตรๆมาขอมาแบ่ง....

ของกินตูจะไม่ว่าเลย..เพราะมันเป็นของประทังชีพ ขำๆเฮฮากัน มันคนละฟิลที่จะให้

5.จ่ายก่อนแต่ของต้องได้

อันนี้เป็นข้อ1และ2รวมกัน จัญไรมากๆ ขอหยาบคาย แต่ไม่ไหวจริงๆสันดานเสีย

คือเงินไม่มีให้ แต่ขอของนะ โอเคมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ "ถ้า"

"ของที่ฝากสั่งมามันไม่แพง"

คือฝากสั่งของหลักพัน แต่เออ ออกไปก่อนนะ กลับมาเดี๋ยวเอาให้ แล้วเฮ้ย ของเราต้องได้นะ

ดอก...................

ไม่ใช่เศรษฐีเว้ย บ้าป่าววะ สติไม่ดีรึปล่าว ให้กูออกก่อนของหลักหลายพัน สุดตีนนนน

อย่างตุ๊กตา อย่างของออริเงี้ย โหย1500อัพ ขนาดเงินไทย...แล้วเงินยุ่นจะปานไหน ออกไปก่อนแต่ขอกูนะ กูต้องได้นะ เล่นมาแบบนี้ผมก็แก้ไม่ยาก มึงบินไปเองแล้วกัน.....

ที่ว่ามายืดยาวคืออันที่แย่ๆมารยามทรามหลักๆ

ไปมาคราวนี้ โชคดี....ว่าส่วนใหญ่เจอแต่คนฝากที่ดี แม้มันจะมีไอ้พวกข้อ1ข้อ5หลุดมาตัวสองตัว แต่หลักๆดีหมด

ที่จริงผมไม่ซีเรียสนะ ถ้าเออมีใจให้ ขวนขวายที่จะได้สิ่งของตั้งแต่แรก เอาข้อมูลมา ปริ้นรูปมาหรือส่งรูปมาให้ ถ้าของแพงเอาเงินให้ส่วนนึงก่อนไม่พอค่อยว่ากัน

เอ้อ ถ้าแบบเนี้ย ยอมหาให้ตัวตายเลย ไม่พอยอมออกให้เงินด้วย

ขอพูดชื่อ อย่างเนะนุ่มเงี้ย เออน่ะมันมีใจให้พร้อม มันเตรียมให้ทุกอย่างลงทุนบุกมาคอนโด เออเนี่ยหาให้แน่ให้ไปตบตีกับโอตาคุยุ่นตายก็เอาวะ กูสู้

ม๊าเหมียวเงี้ย อย่างน้อยๆก็ส่งรูปมาให้ดูของ แล้วพอบอกว่าไม่ชัวร์นะ เพราะโดเทพหายากของอาจไม่ได้ เขาก็ไม่วอรี่ ได้ก็ว่ากันแล้วมาเก็บเงิน

เออ....คนเขาอยากได้ คนเขารักจริงๆ.......

แต่ไอ้"บางคน" ที่ฝากซื้ออะไรแพงๆ มาแต่เสียงมาแต่คำพูดตัวไม่เห็นเนี่ย

"มึงบินไปเองก็แล้วกัน กูขี้เกียจ ปวดตีนนนนนนนนนนน"